Een sterke dosis morning glory kost zo'n 250 zaden. Een sterke dosis Hawaiian baby woodrose slechts 8. Beide bevatten dezelfde psychoactieve stof, beide behoren tot dezelfde plantenfamilie, en beide worden al eeuwen gebruikt. Het verschil zit in de concentratie per zaad, en dat getal is goed om te kennen voordat je een zakje openmaakt.
Twee klimplanten uit dezelfde familie
Morning glory (Ipomoea tricolor, cultivar Heavenly Blue) en Hawaiian baby woodrose (Argyreia nervosa) behoren allebei tot de Convolvulaceae, de windefamilie. Verder dan die gedeelde afkomst lijken ze nauwelijks op elkaar.
Morning glory is een eenjarige klimplant die zelden hoger wordt dan vier meter. De trompetvormige bloemen zijn kenmerkend hemelblauw; de zaadjes zijn klein (circa 3 mm), zwart en licht. Eén zaad weegt ongeveer 0,025 g. De cultivar Heavenly Blue, oorspronkelijk uit Mexico, is de variant die betrouwbaar ergolinealkaloiden bevat. Azteekse priesters kenden deze zaden als tlitlitzin en gebruikten ze in ceremonieel verband, eeuwen voor de Europese kolonisatie.
Hawaiian baby woodrose is een meerjarige, houtachtige klimplant uit het Indiase subcontinent. De hartvormige bladeren kunnen 30 cm breed worden, en de zaden zijn veel groter: 8 tot 10 mm doorsnee, bruin, met een opvallende donzige buitenlaag. Eén HBWR-zaad weegt 0,5 tot 1 g. De plant werd in 1837 voor het eerst botanisch beschreven, maar het Westen werd zich pas in de jaren 60 bewust van de psychoactieve eigenschappen, decennia nadat Albert Hofmann LSA had geïdentificeerd in de verwante Rivea corymbosa.
LSA: de stof die beide zaden delen
De belangrijkste psychoactieve stof in beide zaadtypen is d-lysergzuuramide (LSA, ook wel ergine genoemd). De naam klinkt bekend, want LSA is een chemische verwant van LSD (d-lysergzuurdi-ethylamide). Beide verbindingen delen dezelfde ergolinekern, maar LSD is ruwweg acht keer sterker per milligram dankzij de diethylamidegroep. De gemiddelde psychoactieve dosis LSA ligt rond 0,5 tot 1 mg; bij LSD is dat 0,1 mg.
Naast LSA bevatten beide zaadtypen nog andere ergolinealkaloiden: iso-LSA (een minder actief isomeer) en LSH (lysergzuurhydroxyethylamide), dat mogelijk bijdraagt aan de totaalervaring. In morning glory-zaden is een symbiotische schimmel, Periglandula ipomoeae, de feitelijke producent van deze alkaloiden. De verhouding tussen de alkaloiden verschilt niet alleen per soort, maar ook per individueel zaad. Dat is de reden dat de sterkte merkbaar kan wisselen, zelfs binnen hetzelfde zakje.
Het dosisverschil in cijfers
HBWR-zaden bevatten ruwweg 10 tot 50 keer meer LSA per zaad dan morning glory-zaden. In de praktijk zien de bereiken die in etnobotanische literatuur en gebruikersonderzoeken worden gerapporteerd er zo uit:
Een drempelervaring vraagt circa 20 tot 50 morning glory-zaden, maar slechts 1 tot 3 HBWR-zaden. Een doorsnee ervaring kost 100 tot 250 morning glory-zaden tegenover 5 tot 7 HBWR-zaden. Een sterke ervaring vergt 250 tot 400 morning glory-zaden tegenover 7 tot 12 HBWR-zaden.
De rekensom is simpel. HBWR-zaden zijn fysiek 20 tot 40 keer zwaarder dan morning glory-zaden, en ze dragen bovendien een hogere alkaloidconcentratie per gram zaadmassa. Eén HBWR-zaad kan evenveel LSA bevatten als 50 tot 100 morning glory-zaden.
Bij Avalon Magic Plants bevat een zakje Morning Glory Heavenly Blue 10 gram (ruwweg 300 tot 400 zaden). Een zakje Hawaiian Baby Woodrose Madagascar bevat 10 zaden. Beide zijn onbehandelde zaden, verkocht voor etnobotanische doeleinden.
Hoe de ervaringen verschillen
Ondanks dezelfde hoofdstof rapporteren gebruikers consequent iets andere ervaringen per zaadtype.
Morning glory-ervaringen worden doorgaans omschreven als lichter en meer visueel. De opkomst is traag (90 tot 120 minuten bij het kauwen van de zaden) en de piek heeft een dromerige kwaliteit. Sommige gebruikers vergelijken de headspace met een milde LSD-ervaring, met minder stimulatie. De duur is meestal 6 tot 8 uur.
Hawaiian baby woodrose-ervaringen zijn doorgaans meer sederend en fysiek zwaarder. De body load is nadrukkelijker, en de mentale effecten worden beschreven als dieper en introspectief, soms vergeleken met een lage dosis psilocybine. De duur kan oplopen tot 6 tot 10 uur, met een nasleep die langer aanhoudt.
Beide veroorzaken aanzienlijke misselijkheid. Dit is de meest consistent gerapporteerde bijwerking in alle gebruikersverslagen, klinische casestudies en etnobotanische literatuur. De misselijkheid komt uit twee bronnen: het zaadmateriaal zelf (dat vetten, wassen en cyanogene glycosiden bevat) en het eigen effect van LSA op het maag-darmkanaal.
Bereiding: de misselijkheid verminderen
Rauwe zaden eten maximaliseert de misselijkheid. Het verwijderen van het zaadmateriaal door extractie laat het grootste deel van de maagirriterende stoffen achter, hoewel LSA zelf ook ongemak kan veroorzaken.
De meest gebruikte methode is een koudwaterextractie. Maal de zaden fijn, laat het poeder 4 tot 24 uur weken in koud gedestilleerd water (nooit chloorhoudend leidingwater, dat alkaloiden afbreekt), in het donker. Filter daarna door een koffiefilter. Gooi de vaste resten weg en drink het vocht. Wikkel het bakje in aluminiumfolie tijdens het weken om de LSA te beschermen tegen lichtafbraak.
Verse gember voor of tijdens de ervaring kan de maag verder kalmeren. Vier tot zes uur vasten voorafgaand helpt ook, omdat het de belasting op een toch al geprikkeld spijsverteringsstelsel vermindert. Voor een gedetailleerder stappenplan, zie ons artikel Hoe gebruik je LSA zaden?
Veiligheid: wat je moet weten voor je kiest
LSA veroorzaakt vasoconstrictie: een vernauwing van bloedvaten die tintelingen, koude vingers en tenen, en spierspanning kan geven. Dit effect is dosisafhankelijk en over het algemeen tijdelijk, maar wie een hart- of vaataandoening heeft, moet deze zaden vermijden.
Het alkaloidgehalte verschilt per partij. Een analytische studie uit 2016 in Analytical and Bioanalytical Chemistry bevestigde dat de alkaloidconcentratie significant kan schommelen tussen individuele zaden, zelfs uit hetzelfde zakje. Beginnen met een lage dosis bij een nieuwe partij is geen voorzichtigheid maar gezond verstand.
HBWR-zaden hebben in het bijzonder gedocumenteerde gevallen van ernstige bijwerkingen. Een studie uit 2011 in Forensic Science International gaf vier proefpersonen een gelijke, op lichaamsgewicht genormaliseerde dosis en moest de proef staken toen drie van hen serieuze effecten ontwikkelden, waaronder cardiovasculaire instabiliteit en een psychoseachtige toestand. Allen herstelden binnen 9 uur, maar de onvoorspelbaarheid is een duidelijke waarschuwing.
Een praktisch punt: gebruik nooit commercieel behandelde tuinzaden. Veel sierteelt-morning glory-zaden zijn gecoat met fungiciden die giftig zijn bij inname. Zaden die voor consumptie worden verkocht, zoals die bij Avalon Magic Plants, zijn onbehandeld.
Zowel morning glory- als HBWR-zaden zijn legaal te kopen en te bezitten als etnobotanische producten in Nederland en de meeste EU-landen. Het extraheren van zuiver LSA eruit kan wettelijke grenzen overschrijden, afhankelijk van de lokale wetgeving.
Veelgestelde vragen
Kan ik morning glory en HBWR-zaden combineren?
Daar bestaat geen gevestigde veilige praktijk voor. Aangezien het alkaloidgehalte al per individueel zaad verschilt, maakt het combineren van twee variabele bronnen de dosering nog moeilijker te voorspellen. De meeste ervaren gebruikers raden aan per sessie voor een type te kiezen.
Welk zaadtype past beter bij iemand die LSA nog niet kent?
Geen van beide is objectief beter. Morning glory vereist het eten van veel meer zaden, wat de maagklachten vergroot. HBWR vereist minder zaden, maar de ervaring is doorgaans zwaarder en minder voorspelbaar. Een koudwaterextractie met een lage testdosis van welk type dan ook is het voorzichtigste startpunt.
Hoe lang behouden de zaden hun werkzaamheid?
Koel, donker en droog bewaard houden beide zaadtypen hun alkaloidgehalte minstens een tot twee jaar. Blootstelling aan licht, warmte of vocht breekt LSA af. Bewaar ze in een afgesloten pot, uit het zonlicht.
